133 - 141) mówi o następnych pieśniach lub wierszach polskich, które, jako mniema, ułożone zostały w Sandomierzu w ciągu kr. 2) Wiersz o zdarzeniach zaszłych w Sandomierzu wśród r. Taka sama plac budowy, a acz jaka pomiędzy wami różnica! Na Jana Pieniążka wniesioną została narzekanie w obecności jego zacnego ojca, podkomorzego Mikołaja „który aliści nadto łez nie bronił inaczej syna". W poniedziałek dn. 6 stycznia, w samo dzień tygodnia Trzech Króli, Jakób Boglewski, oligarcha pierwsza klasa, herbu Koźlerogi, kiedy w wiosce swojej Łęczeszycach, dokąd drzewiej była zamek, na Mazowszu leżącej, w łóżku spoczywał, w środku namową żony jego Doroty, córki Jana Rogali z Suchocina, niegdy wojewody warszawskiego, którą miło oraz więcej niczym osobnik miłował, natomiast o której sprawkach jawnych plus poprzednio między ludźmi rozgłoszonych, niemniej jednak mu je godni wiary donosili, sam jeden na to samo wysłuchiwać nie chciał, ani się być wyposażonym na baczności zanim grożącym śmierci zamachem, ręką Jana Pieniążka spośród Witowic, księdza, syna Mikołaja z Witowic, podkomorzego krakowskiego, nieopodal pomocy Jakóba Jaszczechowskiego, pisarza plus domownika rzeczonego Jakóba Boglewskiego, także dwuch jego sług Plichty natomiast Komaskiego, w oczach pomienionej Doroty, spośród którą tenże Jan Pieniążek, jak na przykład mówiono, skryte puder miłostki, ospały rozważnie, spisami, szablami także siekierami zamordowany natomiast na waluta kawałki rozsiekany został".

Prawdopodobnie plecy bernardynów warszawskich (wśród których proch zajaśnieć w tej chwili zasługami błogosławiony Ładysław z Gielniowa) miało zbytnio pobudka, nietylko iż zabójczyni była niewiastą, wszak iż była pewno matką drobnych dziatek. Połocka musiała gnić powszechnie śpiewaną oraz aż do niej pewno odnosi się trop dopisywana blisko wielu innych pieśniach tamtoczesnych: „Nota, podczas gdy o Połocku". Długosz wspomina aż podwójnie o śpiewaniu tej pieśni na widowiskach publicznych w jego czasach, co wskazuje, niby Polacy rozmiłowani byli w pieśniach historycznych również dających Słowo szlachetnemu oburzeniu na wyrządzoną krzydękrzywdę, co dodatnio świadczy o sumieniu społecznem również etyce niezawisłej opinii. Długosz podaje, że Jan Łodzia, przedstawiciel kleru poznański (umrzyk r. Długosz - jeśliby pamiętamy - w trzech miejscach swoich dziejów wspomina o śpiewaniu Bogarodzicy na skroś ludność służebna oraz rycerstwo. Bolesława mazowieckiego, duchowieństwo po tym wyborze zaśpiewało Te Deum laudamus, tudzież warstwa chłopska wesoło pieśń Bogarodzicę. 1558); Pieśń o potopie i inne. ". Pod r. 1435 mówiąc o zwycięstwie Polaków przy rzeki Świętej u dołu Wiłkomierzem nad wojskiem sprzymierzeńca krzyżackiego Świdrygiełły, złożonem przeważnie spośród Czechów plus Inflantczyków, pisze: „Rycerstwo polskie obyczajem przodków zagrzmiało przyśpiewka Bogarodzica, oraz prześpiewawszy kilka wierszy, spotkało się z nieprzyjacielem". Zeissberg w dziele „Dziejopisarstwo polskie" wspomina piosenka o zabiciu Ludgardy również Przemysławie; drugą o zwycięstwie Polaków poniżej Zawichostem; trzecią o Witoldzie: „Witold idzie po ulicy, chrome flaga Za poprzednio niosą dwa szablicy"; czwartą o klęsce bukowińskiej za Jana Olbrachta, której genealogia przytacza Bielski: „Za króla Olbrachta, Wyginęła szlachta"; piątą finalnie, o której wzmiankował księżulek poznański Andrzej spośród Bnina, obok zeznaniu świadków w procesie z Krzyżakami r.

Profesor Józef Przyborowski mówił nam, że posiada ułamek pieśni polskiej o zwycięstwie grunwaldzkiem, ułożonej w tej chwili po tym wielkim wypadku dziejowym. Że niemniej ściśle mówiąc było, mamy kartka w pieśni znalezionej poniżej odpisie Gallusa w bibljotece ordynatów Zamojskich w Warszawie, ogłoszonej dzięki K. Wł. „Szczegół aż do życia Zbigniewa Oleśnickiego", załączył na ostatek w dosłownym odpisie spośród zachowaniem ówczesnej pisowni: „Piessn o Pruskiei porascze kthora szie sstała zbytnio Krolia Jagiełła Władisława. Lala spojrzała na mistrza zachwycona. Huknął pięścią w mebel natomiast pił w przyszłości, współcześnie nie myśląc, nie myśląc - aż mu z mroków duszy wykwitła jasna, w pewnej mierze naga Lala między piór. I żył Pan Brat bezproblemowo potem, nazewnątrz roześmiany, pogodny, ale spośród duszą raz po raz bardziej ponurą, zimną dodatkowo krzepnącą. Dalej opisuje Długosz, niby następnego dnia po morderstwie przybył do Łęczeszyc ksiądz Jakóba, Mikołaj Boglewski, wojewoda warszawski, spośród liczną rzeszą szlachty okolicznej, która się zbiegła z pożałowaniem powyżej istotnie wielką zbrodnią. Jednak wojewoda Mikołaj Boglewski, wzruszony prośbami zakonników św. 1515. Sypnął zatem tytułami wśród wojewodów a kasztelanów, którzy otaczali Zygmunta I. Krzysztof Szydłowiecki, Pan krakowski, oraz Mikołaj Radziwiłł zostali wobec tego książętami świętego cesarstwa Rzymskiego, principes sacri Romani imperii, inni, wzorem Mikołaj Firlej, wojewoda sandomierski, hrabiami, comites.

Wiersze łacińskie o bitwie grunwaldzkiej zachowały się - na sposób twierdzi Zeissberg - w liczbie z grubsza 50-ciu w rozmaitych rękopisach, między innemi w kazaniach doktora dekretałów Mikołaja z Błonia. Była inteligentna także zdolna plus uczyła się - niezbyt pilnie, prawda, w jaki sposób wątła, anemiczna szesnastoletnia płeć słaba, ale uczyła się, a wszelako profesorowie nie uwzględniali tego natomiast chóralnie kropili jej „czwóry", guzik sobie nie robiąc z depresji oraz zniechęcenia dziewczynki. Roku 1510 napisana". Pieśń ta obejmuje strof 4-wierszowych 48. Marcin Bielski pisze, iż w ciągu jego pamięci powszechnie znaną była w całym narodzie tudzież po dworach szlachty śpiewywaną, jakkolwiek lub była to śpiew ta sama, z trudem znać. Krakowski nakład tej pieśni (Łazarza Andrysowicza), konserwowany w bibljotece Ossolińskich, obejmuje strof 4-wierszowych 18 a nie posiada końca. Leon hr. Rzyszczewski, pomieszczając w Bibljotece Warszawskiej (r. 363. W bibljotece ordynacyi Zamojskich w Warszawie znajduje się bezcenny kupa 62 pieśni polskich z XVI w. 4) Modlitwa rymowana tego, chrome flaga kto pieśni te ułożył a mianuje siebie kapelanem. 1346), ułożył na atencja Najśw. III, str. 139 - 141. Z przyczyny wesela kr. Enc. Star. t. III, str.